กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เสิ่นจือจู้ เฉิงซูหลาน พวกคุณทำลายชีวิตของผม! เสิ่นจือจู้... คิดว่าการมีน้องสาวรวยแล้วจะยิ่งใหญ่มากหรือไง? คุณกับแม่ของคุณทำลายชีวิตผมทั้งชีวิต ต่อให้กลายเป็นผี ผมก็ไม่ปล่อยพวกคุณไป!”
เสียงของชายคนนั้นแหบพร่าแตกพร่า ราวกับฆ้องทองแดงเก่า ๆ ใบหนึ่ง อีกทั้งยังคล้ายถ้อยคำจากโลกหลังความตายที่ลอยมาจากห้วงลึกแห่งนรก ปลุกความทรงจำที่เจ็บปวดและไร้หนทางที่สุดในส่วนลึกของจิตใจเสิ่นจือจู้ขึ้นมา
เพียงไม่กี่วินาที ผู้คนมากมายก็พากันมารวมตัวอยู่โดยรอบ
เสิ่นจือจู้รู้สึกได้ว่าเลือดทั่วร่างกำลังไหลทะลักขึ้นสู่ช่องอกและลำคอทีละนิด จนแม้แต่ลมหายใจของเขาก็ยังเจือกลิ่นคาวเลือดคล้ายสนิมเหล็ก