กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
สัมผัสที่นุ่มนวลเกินไปทำให้รูม่านตาของโจวฉือเหยี่ยนหดเล็กลง ลูกกระเดือกขยับอีกครั้ง ขณะที่ลมหายใจพลันหนักหน่วงขึ้น
มันคือกลิ่นหอมของกล้วยไม้ ช่างเย้ายวนเกินไป
เขาอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปโอบเอวของเฉิงเจี้ยนเวย ก่อนก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัวและครอบครองริมฝีปากนุ่มอุ่นของเธอ
ร่างของเธอโน้มไปข้างหน้า พาโจวฉือเหยี่ยนล้มลงบนโซฟาไปพร้อมกัน โดยมีเข่าทั้งสองข้างคุกอยู่ข้างลำตัวของเขา