กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เป็นของขวัญวันเกิดของเวยเวย ผมเตรียมไว้ค่อนข้างเยอะ เวยเวยแกะตอนนี้ได้เลย”
โจวฉือเหยี่ยนพูดพลางอ้อมตัวเฉิงเจี้ยนเวยไปยืนข้างโซฟา แล้วเข็นรถเข็นคันเล็กออกมา
บนรถเข็นมีกล่องของขวัญขนาดมหึมากล่องหนึ่ง ใหญ่พอจะใส่คนเข้าไปได้ทั้งคน
ดวงตาของเขาลึกขึ้นเล็กน้อย มองแก้มที่แดงเรื่อของเธอ ราวกับมีนัยยะ “เวยเวยกำลังคิดว่าผมจะให้อะไรเธอใช่ไหม”
หัวใจของเฉิงเจี้ยนเวยเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย รีบทำหน้าจริงจังแล้วพูดว่า “ที่ฉันคิดก็เป็นของขวัญที่ถูกต้องเหมาะสม”
เธอลงมือแก้แถบแพรด้านนอกกล่องของขวัญเอง พลางพูดเลี่ยงไปเรื่องอื่น