กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ซ่งอี้หนง ถ้าในใจคุณยังมีผมอยู่สักนิด เรากลับมารักกันอีกครั้งได้ไหม”
“ไม่เหลือสักนิด” ซ่งอี้หนงพูด
เซิ่งอวี๋ค่อย ๆ คลายมือที่กำกุมซ่งอี้หนงอยู่ออกอย่างเงียบ ๆ
ในใจเขาไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูด แววตาสั่นไหว ก้นตาลึกทึบราวกับทิวเขาที่ถูกหมอกปกคลุม เต็มไปด้วยบรรยากาศกดดัน “ผม… ผมรู้แล้ว”
“คุณรู้เรื่องอะไร?” ซ่งอี้หนงว่า หน้าแดงพลางพยายามดึงสติเขาให้กลับมา
“คุณไม่ใช่คนที่มั่นใจในตัวเองมาตลอดหรอกหรือ ตอนนั้นคุยโวกว่าจะจีบฉันให้ได้ก็จีบได้จริง เมื่อกี้ยังบอกว่าฉันตั้งรหัสผ่านประตูบ้านเป็นวันที่เราเลิกกัน แถมบอกว่าฉันปลูกต้นไม้ที่ระเบียงเพราะในใจมีคุณ ทำไมไม่มั่นใจต่อไปอีกล่ะ”