กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ของขวัญวันเกิดที่ฟู่ซือตั๋วให้เฉิงเจี้ยนเวย คือแผ่นซีดีเพลงที่ตัวเขาเองออกเมื่อหลายปีก่อน เป็นแผ่นเสียงไวนิลรุ่นจำกัด
“นี่มันล้ำค่ามากนะ” ฟู่ซือตั๋วพูดพลางยัดแผ่นเสียงใส่มือเฉิงเจี้ยนเวยอย่างไม่สนใจ “ตอนนี้เธอหาซื้อไม่ได้เลย บนนั้นยังมีลายเซ็นพ่อด้วย เป็นไง พ่อเท่ไหมล่ะ”
เฉิงเจี้ยนเวยมองแผ่นเสียงไวนิลในมืออย่างเหม่อลอย
บนกล่องมีรูปชายคนหนึ่งสวมเสื้อหนัง ใบหน้าหล่อเหลา อายุมากที่สุดก็เพียง 20 ปี ด้านล่างเป็นตัวอักษรสามตัวใหญ่ “ฟู่ซือตั๋ว” ที่เขียนด้วยปากกาหมึกทองอย่างพลิ้วไหว
ผู้ชายคนนี้……ดูเหมือนพ่อของเธอตอนหนุ่ม
ในฐานะผู้ใหญ่ที่สุขุมที่สุดในบ้านคนนี้ ฟู่เฉินต้องเป็นห่วงเป็นใยสารพัดเรื่องจนเกินไป