กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“โทษที่ผมดื่มไม่เก่ง ทำให้คุณเฉิงต้องไปดื่มกับคนอื่น”
พูดจบ โจวฉือเหยี่ยนยังก้มหน้าลงอย่างเศร้าใจ จากนั้นก็ใช้หลังมือเช็ดดวงตาตัวเองเหมือนหนุ่มใหญ่ที่ถูกเอาเปรียบ
เฉิงเจี้ยนเวยมองเขาและจมลงสู่ห้วงความคิด
จู่ ๆ เธอก็ตระหนักถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง
ขณะที่จูบเธอในห้องพัก เธอก็ดื่มไปเยอะแล้ว เป็นไปได้ไหมว่าโจวฉือเหยี่ยนเมาตั้งแต่จูบเธอ แล้วเมาค้างมาจนถึงตอนนี้?
เธอตั้งสติ ตัดสินใจลองหยั่งเชิงดูแล้วถามว่า “โจวฉือเหยี่ยน รหัสผ่านบัตรธนาคารของนายคืออะไร?”