กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซ่งอี้หนงตัวอ่อนระทวยถูกเขากักไว้ในอ้อมแขน แต่สติค่อย ๆ กลับคืนมา
“เซิ่งอวี๋?”
ในที่สุดเธอก็แน่ใจ คนตรงหน้าคือเซิ่งอวี๋จริง ๆ
เขามองเธอด้วยสีหน้าดุ ๆ เคร่งขรึม ราวกับกำลังจริงจัง แต่กลับทำเรื่องไม่จริงจัง เขากำลังจูบเธอ ทั้งปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก เผยลูกกระเดือกที่ดูเย้ายวนชัดเจน ราวกับกำลังยั่วยวนเธอ
เปลือกตาเซิ่งอวี๋แดงเรื่อเวยเวย เขาหอบหายใจถี่แล้วถอยออกห่างจากเธอเป็นระยะ หน้าผากมีเส้นเลือดสีเขียวอ่อนปูดขึ้น เขาพูดว่า “ผมไม่ใช่เซิ่งอวี๋ ผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหนุ่มบริสุทธิ์”
“ไม่ คุณคือเซิ่งอวี๋” ซ่งอี้หนงวางใจลง เลิกดิ้นรน แล้วเผลอแตะสันจมูก “แว่นตาฉันอยู่ไหน คืนมา”