กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
จวินซื่อหานติดตามเฉิงเจี้ยนเวยด้วยสายตา ก่อนจะลดตาลงและทำท่าจะจากไปเช่นกัน
หลีรั่วอวี่คว้าข้อมือเขาไว้ พลางถามออดอ้อน “ซื่อหาน นายปล่อยวางได้ขนาดนี้เลยเหรอ…ปล่อยให้ฉันคุยกับเฟิงเหมี่ยน อดีตแฟนคนนี้?”
จวินซื่อหานค่อย ๆ แกะมือเธอออกจากข้อมือของตัวเอง ก่อนโน้มตัวไปข้างหูเธอแล้วพูดว่า “ผมวางใจเธออยู่แล้ว ที่รัก ผมจะไปทักทายเพื่อนร่วมทีมตรงนั้นก่อน แล้วเจอกัน”
เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มเปี่ยมด้วยความเอ็นดู ลอดเข้าหูของหลีรั่วอวี่ ทำให้สีหน้าเธอผ่อนคลายลงเล็กน้อย และความไม่สบายใจที่เพิ่งผุดขึ้นในใจก็ทุเลาลงบ้าง
เธอรู้สึกว่าวันนี้จวินซื่อหานแปลก ๆ อาจจะเป็นแค่ความรู้สึกไปเอง