ตอนที่ 118 เพิ่งเคยเจอคนมาดึงตัวตัวเองเป็นครั้งแรก

“เวยเวย อย่าบอกนะว่าเธอจำฉันไม่ได้ ฉันคือน้าชายของเธอไง!”

ใบหน้าหล่อเหลาของเซิ่งอวี๋เขียนคำว่า “สุดท้ายก็ฉันที่ทุ่มเทผิดคน” ไว้ชัดเจน แต่เขาก็ยังพยายามฝืนยิ้มแบบที่เป็นเอกลักษณ์ ราวกับอยากแสดงความเป็นมิตรของตัวเอง

เขาแอบเข้ามาในเว่ยหรานได้ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ผลก็คือหลานสาวกลับจำเขาไม่ได้เลยงั้นเหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน

“น้า...น้าชาย?”

เฉิงเจี้ยนเวยมองชายตรงหน้าผู้มีคิ้วหนาตาโต เค้าโครงหน้าเหลี่ยมคมหล่อเหลา ดูแล้วราวสามสิบต้น ๆ ความจำครั้งก่อนก็ผุดขึ้นมา

ไม่แปลกที่เธอรู้สึกว่าคุ้นหน้า นี่มันไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากเซิ่งอวี๋ น้าชายที่ตอนวิดีโอคอลกับแม่เซิ่งหว่านครั้งก่อน ดันทุรังจะให้เงินเธอ 50 ล้านหยวนไงล่ะ!