กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
คอมเมนต์เห็นสิงฉีปาถูกเฟิงเหมี่ยนบังคับให้ขนลำต้นข้าวโพด ก็อดรู้สึกขึ้นมาไม่ได้
“ซิงชีปานี่มันคือตัวฉันเลย เห็นเขาถูกเฟิงเหมี่ยนขยี้ก็อยากตายอยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนกัน แต่บนโต๊ะมีแค่กระดาษเอสี่”
“ค่ำคืนให้ดวงตาสีดำแก่ฉัน แต่ฉันกลับใช้มันทำงานล่วงเวลา”
“ใครจะเข้าใจบ้าง ประธานบอกให้หาข้อมูลทั้งหมดของคนคนหนึ่งภายในสามนาที แล้วผู้ช่วยของเขาอีกสามนาทีต่อมาก็จะถูกจับไปนั่งเย็บผ้าเพราะล่วงละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของพลเมือง”
“ซิงชีปาเหมือนผู้ช่วยผู้โชคร้ายในนิยายแนวประธานเผด็จการตกหลุมรักฉัน มีความรู้สึกเหนื่อยล้าของมนุษย์เงินเดือนเต็มตัว”
“คุณผู้ช่วยสิงทำงานที่จาวรื่อเหนื่อยมากจริง ๆ” เฉิงเจี้ยนเวยถอนใจพูด น้ำเสียงตอนท้ายยกขึ้นเวยเวย “ไม่เหมือนฉัน ตั้งแต่ไปเว่ยหราน เอวก็ไม่ปวด ขาก็ไม่เจ็บ พอเงินเดือนออก หัวใจยังอุ่นเลย”