กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“อยากให้ผมบอกไหมว่าทำไมเธอถึงให้ราคานี้กับผม?”
เขาลดระยะห่างระหว่างสองคน เสียงทุ้มต่ำไพเราะนั้นกระทบใบหูของเธอ ราวกับขนนกที่อ่อนโยนและยั่วยวน ทำให้เธอหดคอเล็กน้อย
เฉิงเจี้ยนเวยได้กลิ่นช็อกโกแลตจาง ๆ จากตัวเขา หัวใจเต้นเร็วขึ้นครึ่งจังหวะ ไม่อาจปิดบังความประหลาดใจ “สูงขนาดนี้เลย?”
“อืม” โจวฉือเหยี่ยนพยักหน้า
เฉิงเจี้ยนเวยขมวดคิ้ว “คุณไม่ได้ลากพี่ชายฉันมาใช้แผนหนุ่มหล่อกับพี่ลี่ด้วยกันใช่ไหม?”
โจวฉือเหยี่ยนมองเธอด้วยรอยยิ้มใสบริสุทธิ์และยั่วยวน “ที่แท้ในใจของเจี้ยนเวย ผมก็หล่อขนาดนี้”
ลมหายใจของเฉิงเจี้ยนเวยสะดุด
อย่ายิ้มแบบนี้เลย จริง ๆ แล้วมันก็…ก็ชวนมองอยู่นะ
แน่นอนว่าเขาหล่อมาก ไม่อย่างนั้นเธอจะอยากดึงเขาเข้าวงการบันเทิงได้อย่างไร?