ตอนที่ 47 เขาด่าเธอ เขาจบเห่แน่

เฉิงเจี้ยนเวยรู้สึกมาตลอดว่าลู่จือบางครั้งดื้อเป็นพิเศษ เช่นไม่ว่าพวกเขาจะรู้จักกันมานานแค่ไหน เธอบอกว่าเรียกเธอว่าเจี้ยนเวยก็ได้ เขาก็ยังเรียกเธอว่า “คุณเฉิง” แถมยังใช้คำว่า “ท่าน” กับเธออย่างให้เกียรติ

บวกกับชุดยูนิฟอร์มทั้งชุดและแว่นกรอบเงิน เขาก็ดูเหมือนพ่อบ้านแก่ในสังคมยุคเก่าที่สวมเลนส์หนาเหมือนก้นขวด ราวกับอีกเดี๋ยวเขาจะเรียกเธอว่า “คุณหนูใหญ่”

“จะโทษนายทำไมล่ะ” เธอว่า

ตอนนั้นเฉิงเจี้ยนเวยกำลังเล่นโทรศัพท์พอดี เลื่อนไปเจอเวยป๋อที่ศาสตราจารย์ซุนโพสต์ และคอมเมนต์ของเธอใต้รูปถ่ายรับปริญญานั้น

“...อาจคิดว่าตัวเองเป็นดาราแล้วไม่ได้นำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ ฉันคงผิดหวัง แต่จริง ๆ แล้วฉันอยากบอกว่า คนเราตลอดชีวิต ความปลอดภัย สุขภาพดี และไม่รู้สึกผิดต่อตัวเองคือสิ่งสำคัญที่สุด ไม่ว่าเธอจะทำอะไร เธอก็ยังเป็นศิษย์ที่ทำให้ฉันภูมิใจเสมอ”