กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
มื้อกลางวันที่โจวฉือเหยี่ยนให้เฮลิคอปเตอร์ส่งมาเป็นกล่องข้าวสองชั้น มีกับข้าวเนื้อสองอย่างผักสองอย่าง มาพร้อมข้าวสวยหนึ่งกล่องและซุปหนึ่งถ้วย ดูหน้าตาแล้วดีมากทีเดียว
ถึงเวลามื้อกลางวันแล้ว แต่เธอไม่คิดจะกลับไปวิลล่า ตั้งใจจะจัดการกินเอาที่นี่เลย
“รถแทรกเตอร์คันนี้ขนข้าวโพดได้หนึ่งเที่ยวเท่ากับรถสามล้อสี่เที่ยว พวกเราประหยัดเวลาไปกลับในการขนได้เยอะเลย” เฉิงเจี้ยนเวยถือข้าวเดินไปนั่งลงบนก้อนหินใหญ่ข้างคันดินริมแปลงข้าวโพดโดยตรง พลางใช้มือปัดเส้นผมที่ตกลงมาเสียบไว้หลังหูอย่างไม่ใส่ใจ
ฟู่เฉินเอ่ย: “เจี้ยนเวย จะกินที่นี่เลยหรือ”
เฉิงเจี้ยนเวยพยักหน้า: “วันนี้ลมไม่ค่อยมี กินที่นี่ไปเลยก็ได้”