ตอนที่ 428 ตาเฒ่าคนนี้ข้าจำได้

ตอนที่ 428 ตาเฒ่าคนนี้ข้าจำได้

พอมองใบหน้าที่ทั้งดูผ่านโลกมามากและดูมึนงง ทั้งแปลกหน้าแต่ก็เหมือนจะคุ้นตา หลินชูอีกับโจวยี่ก็หันมาสบตากัน

ตาเฒ่าคนนี้หน้าคุ้นจัง เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนหรือเปล่านะ

ย่าหม่าก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนกัน แต่ชั่วขณะนั้นกลับนึกไม่ออก

หมอหลวงกู้อุ้มตะกร้ายาไว้ในอ้อมอก ขอบตาดำคล้ำเป็นวงใหญ่สองข้าง ริมฝีปากแห้งแตกเป็นขุย

ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย หนวดเคราตรงคางแตกปลายไปหมด

พอเห็นคนกลุ่มหนึ่งพากันจ้องตน เขาก็พูดขึ้นด้วยสายตาละห้อย

“แม่นางหลิน อ๊ะ ไม่ใช่สิ ท่านหญิงอันหลิน ท่านยังจำข้าผู้เฒ่าได้ไหมขอรับ”

หลินชูอีเม้มปากคิดอย่างหนัก เจ้าคิดว่าหน้าข้าเหมือนจำเจ้าได้งั้นหรือ

พอเห็นท่าทางของนาง หมอหลวงกู้ก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมาทันที