ตอนที่ 300 ข้าจะพาพวกเจ้าไปเดินเล่นที่ถนน

ตอนที่ 300 ข้าจะพาพวกเจ้าไปเดินเล่นที่ถนน

หลินชูอีปรุงโอสถอยู่ในมิติตลอดทั้งวัน ไม่รู้เลยว่าข้างนอกเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

พอยาสมุนไพรถูกใช้ไปจนเกือบหมด นางถึงเก็บกวาดขวดโอสถเข้าที่

ตอนก้าวออกจากมิติอีกที ท้องฟ้าก็มืดค่ำไปแล้ว

ด้วยความคิดที่ว่าอยากจะผูกสัมพันธ์ให้สนิทกัน ต้องเริ่มจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน นางจึงพากุ๋นกุ่นกับเสี่ยวไป๋ออกมาจากมิติด้วย

แม้กุ๋นกุ่นจะไม่ย้ำเรื่องที่ตัวเองเป็นสัตว์เทพบรรพกาลอีกแล้ว แต่เรื่องอื่นๆ มันก็ยังจำอะไรไม่ได้อยู่ดี

ถามไปสิบคำ ตอบกลับมาด้วยความเงียบเสียเก้าคำ

เอาแต่เบิ่งตาสีทองอร่าม เอียงคอจ้องมองหลินชูอี พอโดนซักไซ้จนร้อนใจเข้า ก็หดหัวกลับเข้ากระดองไปดื้อๆ เสียอย่างนั้น

หลินชูอีเองก็จนปัญญา สัตว์เทพของบ้านตัวเอง จะทำยังไงได้อีกล่ะ ก็ต้องเลี้ยงดูต่อไปนั่นแหละ