กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 299 คนของตำหนักเสวี่ยซ่า
พอกลับถึงเรือนอิ้งเยว่ หลินชูอีก็แวบเข้ามิติทันที
หลอมโอสถ เลี้ยงสัตว์เทพ
พอมีรัศมีเทพเปล่งประกายอยู่บนหัว พอกลับมามองเจ้าเต่าตัวนี้ก็ดูไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
แต่ก่อนมองว่ามันเซ่อซ่าทื่อมะลื่อ นอกจากกระดองแข็งกว่าชาวบ้านแล้ว ก็แทบไม่มีข้อดีอะไรเลย
ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว มองไปตรงไหนก็มีแต่ข้อดีทั้งนั้น
นั่นไม่ได้เซ่อซ่าสักหน่อย เขาเรียกว่ามาดสัตว์เทพผู้สุขุมเย็นชาต่างหาก
“ข้าคือเทพเต่าเสวียนอู่แห่งยุคบรรพกาล” ชิชะ ฟังกันดูสิ เท่ขนาดไหน
หลินชูอีรู้สึกว่าน้ำทั้งสระนั้นดูสูงส่งขึ้นมาในพริบตา
นั่นไม่ใช่น้ำพุวิญญาณธรรมดาๆ แล้วนะ นั่นคือน้ำพุวิญญาณที่สัตว์เทพยุคบรรพกาลลงไปแช่มาเชียวล่ะ