เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 254 กองทัพวิญญาณเดินทัพ
ตอนที่ทั้งสองคนสบตากันจนเข้าใจตรงกัน ฮุยกูก็ใช้กรงเล็บข้างหนึ่งตะปบหน้าฉู่อวี้เสียนเข้าหมับ
กรงเล็บเล็กอีกข้างชี้ไปข้างหน้า ตาเบิกกว้าง
“ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า พวกเจ้าดูสิ ข้างหน้ามีอะไรอยู่ใช่ไหม”
สิ้นเสียงลง ไม่กี่คนก็รู้สึกว่าไอความร้อนรอบตัวชะงักไปทันที
พอมองขึ้นไป บนถนนใหญ่มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่ง บ้างนอนคว่ำบ้างยืนอยู่ หน้าตาบิดเบี้ยวถมึงทึง รูปร่างบิดงอผิดรูป
แต่ละคนเสื้อผ้าแทบไม่คลุมกาย ร่างกายเน่าเฟะจนดูไม่ได้ น้ำเหลืองน้ำหนองไหลเยิ้มไม่หยุด บางจุดถึงกับเห็นกระดูกขาวโพลน
ในดวงตามีแต่ความสิ้นหวังและความเคียดแค้น อ้าปากกว้าง แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาเลยแม้แต่น้อย
นี่คือเส้นทางสายหลักที่ต้องผ่านเพื่อไปยังประตูเมืองอีกฝั่ง และยังเป็นถนนเส้นที่คนของสำนักโลหิตสังหารเคยเดินผ่านด้วย