ตอนที่ 253 สมองเจ้าดื้อรั้นเกินไปหรือเปล่า

ตอนที่ 253 สมองเจ้าดื้อรั้นเกินไปหรือเปล่า

ในเมืองยังคงแห้งผากแตกระแหงและทรุดโทรมเหมือนเคย

โจวยี่ถือกระบี่เหรียญอีแปะไว้ในมือ บนหัวแปะยันต์ซ่อนไอ ก้าวย่างเท้าตามค่ายกลดวงดาวอย่างระแวดระวัง พลางกวาดสายตามองไปรอบด้าน

ตอนที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคือตัวอะไร ต่อให้รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ ก็ไม่เคยระวังตัวขนาดนี้มาก่อน

แต่พอรู้ว่าในเมืองมีตัวอะไรอยู่ ก็รู้สึกไปหมดว่าตรงนี้ก็อันตราย ตรงนั้นก็อันตราย

ฉู่อวี้เสียนก็แปะยันต์ซ่อนไอไว้บนหน้าผากเหมือนกัน เดินตามหลังเขาไปทีละก้าวๆ ดูเหมือนผีดิบไม่มีผิด

แม่เฒ่าฮุยกับหูลิ่วเกาะอยู่บนไหล่ซ้ายขวาของเขา ต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียดคอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบตัว

โจวยี่มองจนตาแทบจะใช้การไม่ได้แล้ว ขณะก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังก็ยังคอยกำชับฉู่อวี้เสียนไปด้วย