กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 161 ถูกตามเจอแล้ว
ขณะนี้ ห่างจากเมืองหลวงไปไกลหลายพันลี้ ในหมู่บ้านบนเขาเล็กๆ อันเงียบสงบไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง
ที่นี่รกร้างมาไม่รู้กี่ปีแล้ว ไม่มีบ้านหลังไหนที่ยังดีอยู่เลยสักหลังเดียว
ทรุดโทรม ผุพัง
ท้องฟ้าเป็นสีเทาหม่น หลังจากลมหยินพัดหวีดหวิวผ่านไป ก็ตามมาด้วยความเงียบสงัดไร้สรรพเสียง
ภายใต้แสงแดดสีขาวที่สาดส่อง ทั้งหมู่บ้านราวกับแดนผีสิง ไม่มีไออุ่นหลงเหลือแม้แต่น้อย
บ้านหลังหนึ่งที่พังถล่มไปมุมหนึ่ง ประตูผุจนเหลือแค่กรอบไม้
ลานโล่งหน้าประตูมีรอยเท้าเหยียบย่ำสับสน บนพื้นเป็นคราบเลือดที่แห้งกรังไปนานแล้ว
รอยเลือดหยดแล้วหยดเล่า ทอดยาวเข้าไปในตัวบ้าน
ด้านในบ้านมีวัชพืชขึ้นรกชัฏมานานแล้ว ที่มุมมืดตรงซอกกำแพงมีชายคนหนึ่งนอนขดตัวอยู่ บาดแผลเต็มตัว