กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 86 อดีตของหมู่บ้าน
หลินชูอีไม่สนหรอกว่าพวกทารกผีจะกลัวหรือไม่
เจ้าตัวเล็กพวกนี้ตายมาเกือบหกสิบปีแล้ว ไม่แน่ว่าใครจะแก่กว่าใครด้วยซ้ำ
พอตบจนเมื่อยมือ นางก็เอาพลังวิญญาณหุ้มกิ่งท้อแล้วฟาดต่อ
ซ้ายที ขวาที ซ้ายที ขวาที...
ฟาดจนตุ๊กตาผีกรีดร้องไม่หยุด บนตัวมีไอควันดำพวยพุ่งออกมาไม่ขาดสาย วิญญาณจางลงเรื่อยๆ ดูท่าอีกเดี๋ยวคงแตกดับไปจริงๆ
ติงเหยียนทนไม่ไหวในที่สุด เขาขยับเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวังแล้วพูดว่า “ขอมันให้ข้าได้ไหม ตีอีกนิดมันจะวิญญาณแตกดับแล้วนะ”
หลินชูอีหันขวับกลับมา ดวงตาดำขลับเป็นประกายวาว
ติงเหยียนกลืนน้ำลายลงคอ “เอ่อ ถ้าเจ้าไม่อยากให้ก็ช่างเถอะ ข้าไม่เอาแล้วก็ได้”
หลินชูอีจ้องมองเขาอยู่นาน ก่อนจะหยุดมือลงด้วยสีหน้านิ่งเฉย