เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 63 ฝูงหมาป่าบาดเจ็บล้มตายสาหัส
“พี่ต้าหลาง ทำยังไงดี” หลินชุ่ยเอ๋อร์ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน ในใจเลยลนลาน รีบถามความเห็นของหลินต้าหลาง
หลินต้าหลางโตกว่านาง ทั้งยังสุขุมกว่า “พวกเราฟังชูอี กลับบ้านกันก่อน”
“แต่ว่าชูอี...” หลินชุ่ยเอ๋อร์ยังจำภาพที่ฟางหลานอุ้มหลินชูอีกลับบ้านคราวก่อนได้ติดตา
ร่ำเรียนมาตั้งนาน นางพอจะเข้าใจเหตุผลเรื่องเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคนอยู่บ้าง
ศิษย์ของเซียนไม่ใช่เซียน เจอยอดฝีมือที่เก่งกว่าก็บาดเจ็บได้เหมือนกัน
“พี่ชุ่ยเอ๋อร์ พวกเราตามไปตอนนี้มีแต่จะเป็นตัวถ่วงชูอี ฟังชูอีเถอะ กลับบ้านกันก่อน”
“กลับไปดูแลคนในบ้านให้ปลอดภัยก่อน ถ้าชูอีไปนานแล้วยังไม่กลับมา พวกเราค่อยเข้าเขาไปใหม่”
หลินชุ่ยเอ๋อร์มองไปทางที่หลินชูอีจากไปด้วยความลังเล ก่อนจะกัดฟัน ไม่สนใจฟืนที่มัดไว้บนพื้นอีก