เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 9 เคราะห์ร้ายระหว่างทาง
“การเดินทางไกลเริ่มต้นที่ก้าวแรก!” กว่าจะข่มความรู้สึกห่อเหี่ยวสิ้นหวังเหล่านั้นลงได้ เจ้าลิงก็ยืนตะโกนก้องอยู่บนยอดเขา
ก้าวขาออกเดิน เขาได้ก้าวสู่การเดินทางแล้ว
แทบจะไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย ไม่สนแม้กระทั่งความห่วงใยของนกคีรีบูน เขาออกเดินทางทันที
บางทีเบื้องหลังความกระตือรือร้นและลงมือทำอย่างรวดเร็วนี้ ลึกๆ แล้วอาจมาจากจิตใจที่มองโลกในแง่ร้ายกวนใจอยู่ มันมีอารมณ์โศกเศร้าอาจหาญราวกับ “ลมหวีดหวิวแม่น้ำอี้เหน็บหนาว
ผู้กล้าออกไปมิอาจย้อนคืน”
พร่ำพูดคำปลุกใจไม่หยุด ต่อหน้าเหมือนพูดให้นกคีรีบูนฟัง แต่ความจริงกลับพูดให้ตัวเองฟังเสียมากกว่า
เส้นทางสายนี้จะสามารถบรรลุถึงถ้ำจันทร์เสี้ยวสามดาวได้อย่างราบรื่นหรือไม่?
จริงๆ แล้วในใจเขาเองก็ไม่มีความมั่นใจเลยสักนิดไม่ใช่หรือ?