บทที่ 177

บทที่ 177

พิธีรีตรองเช่นนี้แม้จะยุ่งยากซับซ้อนเป็นอย่างยิ่ง แต่ภายใต้การจัดการที่เป็นระเบียบเรียบร้อย ทุกสิ่งจึงดำเนินไปอย่างมั่นคง

ชิงโจวเสวี่ยไม่ค่อยเต็มใจจะออกไปข้างนอก ในช่วงหลายวันนี้ นางจึงวนเวียนอยู่แต่ภายในเรือนพักอันเงียบสงบแห่งนี้ เฝ้ามองผ้าแพรสีชาดเหล่านี้ลุกไหม้ดั่งเปลวเพลิงแผดเผาไปตามชายคาอาคารอย่างเงียบๆ จนทั่วทั้งโลกชีวีพลอยมีชีวิตชีวาขึ้นมา

กระทั่งถึงวันนี้ ใกล้วันมงคลสมรสเข้ามาทุกที

สาวใช้พาตัวนางไปเปลี่ยนเป็นชุดเจ้าสาวชุดหนึ่ง

ชิงโจวเสวี่ยลูบไล้เนื้อผ้าชุดนี้ นางคิดว่ามันดีกว่าชุดที่ตนเคยสวมใส่เมื่อหลายปีก่อนอยู่มากโข

เส้นผมยาวที่สยายลงมาด้านหลังถูกผู้คนรวบขึ้นและเกล้าเป็นมวยผม ปักปิ่นรูปหงส์ประดับไว้สองข้างขมับ คาบไข่มุกสีเขียวสดเอาไว้ พร้อมทั้งเครื่องประดับรูปทรงคล้ายดอกโบตั๋นที่ปักแซมอยู่บนมวยผม เมื่อเอียงศีรษะเล็กน้อย ไข่มุกตรงเกสรดอกไม้ก็สั่นไหวเบาๆ

ทอดสายตาจากลำคอลงมา แถบผ้าคลุมไหล่สีแดงสดทิ้งตัวระพื้นดั่งหางหงส์

จากนั้นใบหน้าของนางก็ถูกเชยขึ้น ท่ามกลางผู้คนกลุ่มหนึ่งที่กำลังวุ่นวายทำอะไรต่อมิอะไรอยู่เบื้องหน้า กวาดสายตาไปมาจนชวนเวียนหัว พวกเขาราวกับอยากจะโบกแป้งแต่งหน้าให้นาง กลิ่นเครื่องหอมตลบอบอวลโชยเข้ามา จนชิงโจวเสวี่ยต้องขมวดคิ้วมุ่น

เสียงหนึ่งดังขึ้นด้วยรอยยิ้มมาจากทางด้านหลัง