บทที่ 93

บทที่ 93

ความเจ็บปวดหรือ?

ยามนางเอ่ยเช่นนี้ ย่อมมีอยู่บ้าง

ทว่านับว่าไม่รุนแรงนัก หลินสวินเจินจึงส่ายหน้าแล้วกล่าวซ้ำอีกครั้ง "ดำเนินการต่อได้"

ไป๋ซูเห็นนางยืนกรานเช่นนั้นจึงทำได้เพียงปิดปากเงียบ แล้วช่วยรักษากระแสชีพจรให้อย่างเงียบเชียบ

เนื่องจากการประลองถูกขัดจังหวะ ความคิดของเฉินเหลียนชิงที่จะปิดล้อมหร่วนหมิงจูจึงถือว่าพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ทั้งสองฝ่ายต่างถอยกลับสู่ตำแหน่งเดิมของตน เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน

เหล่าเด็กสาวหน้าใสไร้เดียงสาที่เคยพบพานเมื่อวันวาน บัดนี้กลับก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว กระทั่งจะกดขี่ผู้คนลงได้ในทุก ๆ ด้าน ความรู้สึกเช่นนี้เมื่อได้ประสบพบเจอช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก

"พ่ายแพ้ให้กับศิษย์น้องอายุน้อยเช่นนี้ เจ้าไม่รู้สึกขายหน้าบ้างเลยหรือ เจ้ากับข้าแต่ก่อนก็เคยชี้แนะวิชาให้ผู้อื่นมานะ" เฉินเหลียนชิงเหลือบมองเซียวหง ทว่าไอ้หมอนั้นกลับยักไหล่ "โบราณว่าไว้ สามสิบปีแม่น้ำฝั่งตะวันออก สามสิบปีแม่น้ำฝั่งตะวันตก การจะสั่งสอนเด็กน้อยต้องทำเสียแต่เนิ่น ๆ"

"..."