บทที่ 19

บทที่ 19

ชิงโจวเสวี่ยกลับถึงยอดเขาเฮ่ออี และก็เป็นดั่งคาด ที่โต๊ะอาหาร หยุนซูเฉินเอ่ยกับนางถึงเรื่องนี้เช่นกัน

"ไปหรือไม่"

ชิงโจวเสวี่ยคีบลูกชิ้นสีเขียวขึ้นมาลูกหนึ่ง "ดูเหมือนไม่มีความจำเป็นต้องไปเจ้าค่ะ"

หยุนซูเฉินคลี่มุมปาก "ถึงจะพูดเช่นนั้น ในฐานะรุ่นเยาว์แถวหน้าที่มีความหวังว่าจะไปคว้าอันดับในการประลองเวิ่นเซียนมากที่สุด เจ้าคงหนีไม่พ้น เจ้าสำนักคงใช้สารพัดวิธีเกลี้ยกล่อมให้เจ้าไปจนได้"

ศิษย์สาวผู้เข้าใจลึกซึ้งถึงวิถีทางไหลไปตามน้ำ "เช่นนั้นศิษย์ก็ไปเจ้าค่ะ"

"การจัดทีมต้องใช้หลายคน มีคนในใจแล้วหรือยัง"

"หร่วนหมิงจู?" ชิงโจวเสวี่ยเคี้ยวลูกชิ้นจนละเอียดแล้วจึงกลืนลงคอ ท่าทางยามกินดูเรียบร้อยสำรวมยิ่ง

"ส่วนคนอื่น" นางขมวดคิ้ว "ข้าก็ไม่รู้จักผู้ใดอีก"

"หากเกลี้ยกล่อมไหว ทางที่ดีควรพาไป๋ซู ศิษย์ของศิษย์อาหลิ่วไปด้วย นางเข้าสำนักรุ่นก่อนหน้าเจ้า บำเพ็ญเพียรมาก่อนเจ้าสิบปี"