บทที่ 346 ใช้เวทมนตร์เอาชนะเวทมนตร์, ใช้เทพเจ้าแทนที่เทพเจ้า!

ดวงตะวันลอยเด่นกลางนภา

บนแท่นบูชาทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้า บรรยากาศตึงเครียดกดดันราวกับห้วงเวลาหยุดนิ่ง

เหล่าชาวเมืองต่างกระสับกระส่าย สายตาจับจ้องเงาร่างทั้งสองบนแท่นบูชาเขม็ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ฝ่ายหนึ่งคือนักพรตผู้ประกอบพิธีในเมืองมายาวนาน สั่งสมบารมีและความน่าเกรงขาม และอาศัยนามตัวแทนท่านเทพจนไร้ผู้กล้าต่อกร

ทว่าอีกฝ่าย… ดูเหมือนจะมีที่มาที่ไปยิ่งใหญ่กว่านั้นมากนัก!

ประการแรก, การเปิดตัวของทั้งสามช่างไม่ธรรมดา ถึงขั้นเหาะเหินเดินอากาศลงมา อีกทั้งแต่ละคนยังมีรัศมีน่าเกรงขามราวกับเทพเซียนจุติ!

มิหนำซ้ำยังกล่าวว่าหลับใหลมานับหมื่นปี!

แม้แต่ราชวงศ์ในประวัติศาสตร์ ยังมิเคยได้ยินว่าสืบทอดมาได้ถึงขนาดนั้น… นั่นต้องเป็นยุคสมัยที่เก่าแก่เพียงใดกัน?