บทที่ 330 ลิ้มรสความหวาน

เสียงถ่านไม้ในเตาทองแดงปะทุเปราะแปะ ไออุ่นช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บจากพายุหิมะภายนอกกระโจมให้เบาบางลง

อิ๋งปิงนั่งสงบเงียบอยู่ข้างเตียงของหลี่โม่ นางหลุบตาลงทอดมองตัวอักษรที่ลอยเด่นขึ้นมา… ซึ่งคนนอกมิอาจล่วงรู้หรือเห็นได้

[ยอดอัจฉริยะแดนใต้ลำดับที่ห้าสิบ: จูหนิงเจ๋อ]

[ยอดอัจฉริยะแดนใต้ลำดับที่สี่สิบเก้า: ชิวเหลียนอวี้]

[ยอดอัจฉริยะแดนใต้ลำดับที่สี่สิบแปด: เฮยอวี่]

.....

แดนใต้นั้นกว้างใหญ่ไพศาลกว่าแดนบูรพายิ่งนัก ทว่าพื้นที่อาศัยของเผ่าพันธุ์มนุษย์กลับมีน้อยกว่ามากโข…

ตระกูลเฮย?

ดูท่าคนผู้นี้จะเป็นเชื้อสายราชวงศ์ต้าซาง โสัญลักษณ์ระจำตระกูลก็คือเต่าทมิฬที่ถูกหลี่โม่บดขยี้จนแหลกลาญไปนั่นเอง