กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
“พ่อหนุ่ม… ยังอยากดูแบบอื่นอีกหรือไม่?”
เมื่อของล้ำค่าประจำร้านที่ทำจากไหมรากบัวสีมุกถูกขายออกไปหลายชิ้น… เถ้าแก่เนี้ยจึงพอรู้ว่าลูกค้าผู้นี้กระเป๋าหนักไม่น้อย, รอยยิ้มจึงยิ่งอบอุ่นขึ้น
“ภรรยาของเจ้าน่าจะมาจากจงโจวใช่หรือไม่? ลองดูชิ้นนี้สิ”
“เป็นแบบของจงโจวรึ?”
หลี่โม่มองดูชุดที่ค่อนข้างมิดชิดตัวนั้น, แล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า…
“ข้าว่ามันก็ไม่เลว, แต่นางคงไม่ชอบ”
“แล้วชิ้นนี้เล่า?”
“แบบของจงโจวนี่… ไม่ได้เรียนรู้แก่นแท้มาเลย, ขาดเอกลักษณ์เสียไปหน่อย....”
“.....” เถ้าแก่เนี้ยมองเด็กหนุ่มอยู่หลายวินาที, ในใจนึกขบขัน
นางจึงหยิบแบบของแดนใต้ขึ้นมาอีกครั้ง