บทที่ 311 เสื้อคล้องใจเหอฮวน, เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม!

“ลืมเสื้อผ้างั้นหรือ?”

เพิ่งซึมซับความลึกซึ้งใหม่ๆ จากภาพหงอคงแสวงหาวิถีมาได้เพียงเล็กน้อย, สมาธิของหลี่โม่ก็แทบจะแตกซ่านจนหมดสิ้น

ไม่สิ…

คราวก่อนที่แคว้นอวิ๋น, นางเคยกวาดซื้อเสื้อผ้ามาทั้งร้าน เก็บใส่ไว้ในมิติเก็บของของตัวเอง

อีกทั้งนางยังมีวรยุทธ์พิสดารแขนงหนึ่ง, สามารถเปลี่ยนชุดได้ในพริบตาราวกับพลิกฝ่ามือ แล้วเหตุใดจึงจะไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่กัน?

อืม... เดี๋ยวก่อน!

ในยามนั้นเอง, ความกระจ่างพลันบังเกิด! สุภาพบุรุษหลี่น้อยพบว่าตนเองกลับเข้าใจเรื่องน่าปวดหัวนี้ขึ้นมาเสียได้

มันคือเสื้อผ้าชั้นใน!

ก็เพราะว่าร้านที่แคว้นอวิ๋นร้านนั้น… เป็นร้านเสื้อผ้าทั่วไป, ไม่ใช่ร้านชุดชั้นใน

ส่วนวรยุทธ์...