กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
สายฝนในเหมันต์ฤดูโปรยปรายอย่างไม่หยุดหย่อนบนภูเขารกร้าง ความเย็นยะเยือกนี้กัดกินเข้าไปถึงกระดูก
คณะพ่อค้ากลุ่มหนึ่งวิ่งกรูกันเข้ามาหลบฝนในอารามร้าง พวกเขาสั่นไหล่เทน้ำออกจากเสื้อผ้า พร้อมบ่นพึมพำขณะตรวจสอบสินค้า
“คืนนี้คงต้องค้างแรมบนเขานี้เสียแล้ว ทางลัดนี้แม้จะร่นระยะทางได้มาก แต่กลับต้องมาเจอสภาพอากาศอันเลวร้ายเช่นนี้”
“จริงด้วย… ข้าไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดทางเดินบนเขาถึงได้ยากลำบากนัก”
“ยามค่ำคืนบนเขาเช่นนี้ จะไม่พบเจอพวกอสูรหรอกหรือ?” พวกพ่อค้ากล่าวพลางที่ตัวสั่นเทาเพราะความหนาวเหน็บ
“อย่ากังวลไปเลย ที่นี่คือ ‘อารามเทพขุนเขา’ หมู่บ้านรอบหุบเขาล้วนส่งเครื่องบูชามาเป็นประจำ ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก”