กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
มู่หรงเซียวพลิกคัมภีร์ในมือดูครู่หนึ่ง สองหน้าแรกที่อ่านไม่ค่อยเข้าใจนัก จึงเอ่ยปากร่ำลาและขอให้หลี่โม่ช่วยแจ้งข่าวต่อท่านปู่มู่หรงอวิ๋น
“พี่หลี่ โปรดดูแลตนเองให้ดี”
“เจ้าเองก็เช่นกัน ท่านมหาเถระผู้จมดิ่งในห้วงรัก”
มู่หรงเซียวชะงักงันไปครู่ คิ้วพลันกระตุกเล็กน้อย แต่ก็ทำได้เพียงกลอกตา ไม่อาจหาคำพูดตอบโต้ได้
การอำลาในครั้งนี้เต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ถ้อยคำมากมายอัดแน่นอยู่ในใจ ทว่าไม่รู้จะเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา
หลี่โม่เพียงยิ้มบาง ก่อนจะหันหลังกลับไปยังถ้ำสวรรค์เพื่อจัดเก็บภาชนะและเครื่องครัวทั้งหลายให้เรียบร้อย
ในยามนั้น อิ๋งปิงยังคงเหม่อลอย จนไม่รับรู้แม้กระทั่งหลี่โม่ที่เดินมาหานาง ใบชาถูกลมพัดหล่นลงในถ้วย ทว่านางก็ยังไม่ยกขึ้นจิบ ไม่อาจทราบได้ว่าจิตใจล่องลอยไปถึงเรื่องใด
“ยัยก้อนน้ำแข็ง”
“หืม?”
“เราไปที่ต้นบุพเพ… อธิษฐานอีกสักรอบดีหรือไม่?”