บทที่ 278 เก้าฟ้าสิบพิภพยังคงอยู่ดีหรือไม่?, ศึกนี้ช่างสาหัสยิ่งนัก!

“นี่คือ... นิมิตจากอดีตเช่นนั้นหรือ?”

หากปราศจากสัมผัสเย็นอ่อนที่แผ่วอยู่ในฝ่ามือ หลี่โม่คงลืมไปแล้วว่าตนเองยังคง ‘มีตัวตนอยู่จริง’

เทพหงส์หยก—สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่กำเนิดจากยุคสมัยซึ่งดับสูญไปเนิ่นนาน ก่อนที่จะกำเนิดเก้าฟ้าสิบพิภพแบบในปัจจุบัน

มันได้ปลุก ‘พลังแห่งอดีต’ จากจิตอวตารนับอนันต์ที่ลอยซ้อนทับกัน ทั้งเผ่าพันธุ์ที่ยังหลงเหลืออยู่ และเผ่าพันธุ์ที่ถูกลบหายไปในห้วงกาลเวลา

ในแสงนั้น… พวกเขาได้เห็นอดีตที่ถูกจารึกอยู่ในผงธุลี

หลี่โม่เห็นพลังปราณหลอมรวมเข้าด้วยกัน ก่อเกิดเป็นภาพของหญิงสาวผู้หนึ่ง

นางแต่งกายด้วยอาภรณ์แห่งเมฆหมอก ส่องประกายราวรุ่งอรุณ แต่ใบหน้าถูกความคลุมเครือปกคลุมจนมองเห็นไม่ชัด