บทที่ 277 หยกเทวะเลือกสองคน?, ความอบอุ่นที่มั่นคงไม่สั่นคลอน

แสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า แผ่เป็นม่านทองคำปกคลุมทั่วผืนนภา ดินแดนห้าธาตุพลันแปรเปลี่ยนเป็นทิวทัศน์แห่งสรวงสวรรค์

ราวกับห้วงเวลาพันปีถูกทาบทับลงมาในชั่วพริบตาเดียว เหล่าเผ่าพันธุ์ที่สูญหายไปชั่วกาลนานกลับปรากฏเงาร่างขึ้นท่ามกลางรัศมีแสงเหล่านั้น

หมู่อสูรที่ได้เห็นภาพตรงหน้าต่างนิ่งงัน คล้ายมีบางสิ่งในสายเลือดและจิตวิญญาณกำลังเรียกขานจากห้วงลึกสุดใจ

หลี่โม่เงยหน้าขึ้นมอง—ภายในเคล็ดวิชาเจ็ดสิบสองอสูรจำแลงที่สลักด้วยจิตแห่งเทพ พลันร้อนระอุราวกับถูกปลุกให้ตื่น

“นั่นน่ะหรือ... หยกเทวะจากนอกฟ้า?”

หัวใจเขาเต้นรัว ความรู้สึกดุจพบเห็นเซียนเหินนภา ที่ข้ามผ่านกาลเวลาหวนกลับคืนมาอีกครั้ง

“เกิดสิ่งใดขึ้นกับหยกเทวะ?”