บทที่ 256 สัมผัสที่นุ่มที่สุดในโลก, เทพผีบรรพกาล

หลี่โม่และคณะลงจากหลังพญาเผิงบริเวณชายแดนเผ่าหมิงเจียว

ดินแดนแห่งนี้สืบสายเลือดของศัตรูมาแต่โบราณ พญาเผิงจึงไม่กล้าบินล้ำเข้าไป เพราะหากถูกยอดฝีมือของเผ่าหมิงเจียวพบเข้า มีหวังถูกตบให้ร่วงจากฟ้าเป็นแน่

หลี่โม่มองตามร่างมหึมาที่หายลับจากสายตาไปในหมู่เมฆ แววตาเต็มไปด้วยความคิด

เขาเคยเห็นกองทัพที่เมืองเป่าผิง พวกเขามีทหารชายแดนและผู้คุมระดับพลังปราณญาณเทพอยู่หนึ่งนาย ด้วยกำลังเช่นนั้น… ย่อมสามารถจับพญาเผิงได้โดยง่าย หรือต่อให้ไม่จับ อย่างน้อยก็ควรขับไล่มันออกไป

แล้วเหตุใดเล่า พญาเผิงจึงได้เพ่นพ่านอยู่เหนือเขาเป่าผิง จนทำให้ผู้คนทั้งเมืองหวาดกลัวกันไปทั่วได้?