บทที่ 191 ภาพนี้เป็นเพียงการโฆษณา โปรดยึดของจริงเป็นหลัก!

ภายใต้จิตกระบี่อันกระจ่างแจ้ง กระบี่น้ำค้างสวรรค์ซึ่งเป็นศาสตราวุธลี้ลับ ได้เปล่งอานุภาพจนถึงขีดสุด

หากอินเหมียนเหมียนยังคงอยู่ในขอบเขตปราณญาณเทพขั้นแปด และใช้ร่างมายามารเทวะได้อย่างสมบูรณ์ ก็คงพอจะต้านรับได้สักหนึ่งหรือสองกระบวนท่า

แต่น่าเสียดาย…ที่คำว่า ‘หากว่า’ ไม่มีจริง

สิ้นเสียงกระบี่—เงามายาเทพธิดานับไม่ถ้วนพลันสลายหายไป ดุจภาพฝันในยามตื่น ก่อนจะกลับคืนสู่ร่างเดิมของอินเหมียนเหมียน

นางคราญครางเสียงอู้อี้ ระดับพลังคืนกลับมาครบทั้งแปดช่อง ทว่าสภาพร่างกายองขนางกลับบาดเจ็บสาหัส

ศิลาแห่งรอยกระบี่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

ผู้อาวุโสเจิงซึ่งคอยระวังภัยอยู่หน้าศิลา พลันเคลื่อนไหวในบัดดล—กระบี่ห้าเล่มปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า แบ่งเป็นออกเป็นธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน โคจรตามพลังแห่งเบญจธาตุวนรอบ

ทันทีที่กระบี่ทั้งห้าฟาดฟันลงมา กลางอากาศพลันบังเกิดเป็นธารปราณกระบี่ที่ไหลเวียนมิสิ้นสุด