เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮั่วตงหลินเปิดกล่องดูแวบหนึ่ง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
“หนิงหนิง เธอเป็นดาวนำโชคของฉันจริง ๆ!”
ไม่ว่าเรื่องราวจะยากเย็นเพียงใด ขอเพียงพบหน้าภรรยา ก็ดูเหมือนจะคลี่คลายลงได้อย่างง่ายดายเสมอ
“ฉันต้องรีบเอาไปให้ห้องปฏิบัติการตรวจสอบแล้ว”
“ตงหลินรอก่อน!” ไช่จินฮวาวิ่งตามออกมาจากในบ้าน แล้วยัดกล่องข้าวอะลูมิเนียมกล่องหนึ่งเข้าไปในอ้อมอกของเขา “ซาลาเปาไส้ผักดองที่คุณปู่ของเธอเพิ่งห่อเสร็จเมื่อบ่าย ถึงปกติจะยุ่งแค่ไหนก็ต้องจำไว้ว่าต้องกินข้าวด้วยนะ”
หญิงชราบ่นพึมพำไปเรื่อย ฮั่วตงหลินกลับไม่รู้สึกรำคาญใจเลยสักนิด
รอจนเธอหยุดพูด เขาถึงได้ยิ้มแล้วกล่าวว่า “คุณย่าครับ ผมรู้แล้ว จะกินซาลาเปาให้หมดเกลี้ยงเลยครับ”
“พรุ่งนี้ลมแรง คุณย่ากับคุณปู่ใส่เสื้อผ้าหนา ๆ สักสองตัวนะ ช่วงเช้ามีสวนสนาม ช่วงบ่ายเป็นการประลอง”
ไช่จินฮวายื่นมือไปจัดคอเสื้อของเขาให้เข้าที่ แล้วกำชับว่า “อันดับไม่สำคัญ ความปลอดภัยต้องมาก่อน แขนของเธอยังไม่หายดีสนิทเลยนะ”
ไม่รู้เพราะเหตุใด ฮั่วตงหลินพลันรู้สึกตื้นตันแน่นในอกขึ้นมา