เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในห้องส้วมชาย มีคนกำลังอุ้มจ้าวเป่าวิ่งหนี
จ้าวเป่าผู้น่าสงสารแม้แต่กางเกงก็ยังดึงขึ้นมาไม่ทัน มือเล็ก ๆ โบกไปมาสุดชีวิต “กางเกง! แม่บอกว่าห้ามอันธพาลลวนลาม”
ถึงขั้นนี้แล้วแท้ ๆ ยังมัวพะวงจะฟังคำพูดของเจียงหนิงหนิงอยู่อีก
หม่านหม่านยกปืนขึ้นมาแล้วพุ่งพรวดออกมา ตวาดสั่งเสียงดังลั่นอย่างที่คิดไปเองว่ามีอานุภาพเกรียงไกร “หยุดนะ!”
แต่พอเข้าหูคนเลว กลับกลายเป็นเสียงเด็กอ่อนหวานนุ่มนิ่มที่กำลังออดอ้อนใส่เขา
ก้อนแป้งน้อยมีใบหน้าเล็ก ๆ อวบอิ่ม ดวงตากลมโตเป็นประกายสีดำขลับ ในมือชูปืนของเล่นจิ๋วไว้กระบอกหนึ่ง
เมื่อเห็นท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูเช่นนั้น หัวใจก็แทบจะสั่นไหวไปด้วยความเอ็นดู
คนร้ายใช้แขนหนีบจ้าวเป่าไว้ พอวิ่งผ่านหม่านหม่านก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบศีรษะของเขา
หม่านหม่าน: ???