เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เรื่องที่เฉินเป่าจูตั้งครรภ์ได้สองเดือนแพร่กระจายไปทั่วเขตครอบครัวทหารอย่างรวดเร็ว
ด้วยเหตุนี้ โรงเรียนจึงอนุมัติวันลาพักผ่อนระยะยาวให้เธอเป็นกรณีพิเศษ
“จ้าวเป่ากวักเด็กมาให้เธอได้จริง ๆ เสียด้วย ไม่รู้ว่าตระกูลซุนคิดจะจัดการดูแลเขาอย่างไร” ไช่จินฮวาป้อนข้าวให้จ้าวเป่าอยู่หลายมื้อ ในใจย่อมเกิดความผูกพันขึ้นมาบ้าง จึงหวังว่าเขาจะมีที่พึ่งพาที่ดี
เจียงหนิงหนิงเอ่ยปลอบเธอ “มีตงหลินคอยดูแลอยู่ อย่างไรก็คงไม่ปล่อยให้เด็กคนนั้นต้องร่อนเร่อยู่ข้างถนนหรอก”
หากสองตระกูลซุนและเฉินกล้าทำเช่นนั้นจริง น้ำลายของชาวบ้านคนละคำสองคำคงท่วมพวกเขาทั้งสองจนจมมิด อีกทั้งยังต้องได้รับบทลงโทษทางวินัยอีกด้วย
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปี 76 ตามธรรมเนียมของเมืองเจียง จำเป็นต้องกินขนมเค้กข้าวเหนียว