กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินอี้หยางหมายมั่นปั้นมือ จ้องมองดวงตาดอกท้อคู่นั้นของน้องสาวอย่างอ่อนโยนลึกซึ้งจนชวนให้ลุ่มหลง
“เป่าจู”
เพิ่งจะอ้าปาก เฉินเป่าจูก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ เอ่ยขัดคำพูดของเขาว่า “พี่ใหญ่ ฉันท้องแล้ว ฉันกับเซี่ยงเฉียนมีลูกของพวกเราเองเสียที”
ชั่วขณะนั้น เฉินอี้หยางราวกับถูกตะปูตอกตรึงไว้กับที่ ไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย
เลือดร้อนที่พลุ่งพล่านทั่วอกถูกน้ำเย็นสาดรดจนเย็นเยียบถึงขั้วหัวใจในชั่วอึดใจ
เขากัดฟันกรามถามว่า “ที่ว่าลูกของคุณกับซุนเซี่ยงเฉียนหมายความว่ายังไง”
“ก็ใช่ไง ในท้องของฉันคือลูกของพวกเราสองสามีภรรยา” เฉินเป่าจูลูบหน้าท้อง สีหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขและความหวัง
“พอมีเด็กคนนี้ เซี่ยงเฉียนจะต้องไม่โกรธ และจะไม่หย่าร้างกับฉันแน่นอน”
ปัง!