กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อากาศช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงยิ่งทวีความหนาวเย็น ตื่นเช้ามาหญ้าแห้งบนพื้นก็ถูกเกาะกุมด้วยชั้นน้ำค้างแข็งสีขาว
เจียงหนิงหนิงค้นเสื้อกั๊กขนเป็ดออกมาจากตู้ สวมใส่ให้พวกเจ้าตัวน้อยจนเรียบร้อย ด้านนอกยังสวมทับด้วยเสื้อบุฝ้ายบางอีกชั้น
ทั้งไม่เทอะทะ แถมยังอบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง
พวกถวนจื่อจูงมือกันไปล้างหน้าแปรงฟัน เรียงแถวเป็นหน้ากระดาน ใช้มือน้อย ๆ อันสั้นป้อมแปรงฟันแต่ละซี่อย่างละเอียดถี่ถ้วน
เมื่อเห็นพวกเด็ก ๆ สวมใส่เสื้อผ้าน้อยเกินไป ฮั่วตงหลินจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยถามว่า “เซี่ยเซี่ย อยากเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมตัวหนาไหม”
เซี่ยเซี่ยส่ายหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาอย่างเด็กเล็กว่า “ไม่เอาค่ะ หนูสวมเสื้อกั๊กขนเป็ดที่คุณย่าทวดทำ อุ่นมาก ๆ เลยนะคะ”
เสื้อกั๊กขนเป็ดงั้นเหรอ