กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คุณปู่ฮั่น คุณย่าฮั่น ฉันกลับมาแล้ว... แค่ก ๆ”
เฉาอวี่ไอไปพลาง ร้องเรียกอย่างอ่อนแอไปพลาง
ที่น่าแปลกคือ เคาะอยู่นานสองนานแต่ด้านในกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบรับแม้แต่น้อย
ขณะที่เธอกำลังสงสัย ประตูห้องข้าง ๆ ก็เปิดออก ชายหนุ่มคนหนึ่งชะโงกหน้าออกมา พอสบเข้ากับดวงตาฉ่ำน้ำคล้ายมีม่านหมอกของเธอ จึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “สหาย สหายเฉา คุณเป็นอะไรไปหรือเปล่า ให้ผมไปส่งคุณที่โรงพยาบาลไหม”
เฉาอวี่แย้มยิ้มน้อย ๆ ให้ชายหนุ่ม “ไม่ทราบว่าคุณคือ?”
รอยยิ้มนี้ ราวดอกไห่ถังแย้มบาน
แก้มของชายหนุ่มแดงซ่านขึ้นมาในชั่วพริบตา “ผมชื่อเมิ่งกว่างเหลียง เป็นผู้ช่วยของศาสตราจารย์เหวินอี๋ไจ พอดีพักอยู่ห้องข้าง ๆ พวกคุณครับ”