เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“น้องสาวเซี่ยเซี่ย ดูสิว่าฉันเอาของดีอะไรกันมาให้เธอ!”
ทุกครั้งที่กลับมาจากการออกไปข้างนอก โก่วตั้นราวกับมีจมูกสุนัข มักจะรีบแจ้นมาเป็นคนแรกเสมอ
เมื่อมองดูลูกหมูตัวน้อยที่ยังไม่โต ฮั่วตงหลินก็ยื่นแขนยาวออกไป อุ้มเด็กน้อยขึ้นกลางอากาศ
โก่วตั้นเงยศีรษะเล็ก ๆ ขึ้น ดวงตาเป็นประกายแวววาวพลางร้องเรียก “คุณอาฮั่ว”
ฮั่วตงหลินปั้นหน้าขรึมถาม “นายมาหาเซี่ยเซี่ยทำไม”
โก่วตั้นหัวเราะแฮะ ๆ เม้มปากแน่นไม่พูดไม่จา
เด็กขนาดนี้ยังไม่ซื่อ โตขึ้นจะขนาดไหน ฮั่วตงหลินระแวงอยู่ในใจ เลิกคิ้วกระบี่ขึ้นขู่ว่า “ถ้านายไม่ยอมบอก ฉันจะส่งนายกลับไปเดี๋ยวนี้”
โก่วตั้นถึงได้ชูของเล่นชิ้นเล็กในมือขึ้น กล่าวอย่างตื่นเต้นกระตือรือร้นว่า “ตาหานให้หุ่นยนต์ของเล่นฉันมาตัวหนึ่ง”
ก้อนแป้งน้อยพอมีของดี ก็แทบรอไม่ไหวที่จะนำมาให้เซี่ยเซี่ย