กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ม่านม่าน คุณมีเรื่องขัดแย้งกับป้าเหรอ” เจียงหนิงหนิงเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
ไป๋ม่านกำลังอัดอั้นความไม่พอใจไว้เต็มท้องพอดี จึงระบายออกมาจนหมดสิ้น
“...ไม่รู้จริง ๆ ว่าแม่ฉันอยู่บ้านทั้งวันมันมีอะไรน่าสนใจนักหนา วัน ๆ ไม่ยอมออกไปเดินซื้อของกับพวกคุณนายคนอื่น เอาแต่นั่งอุดอู้อยู่แต่ในบ้าน เล่นแต่ไอ้ตุ๊กตาพัง ๆ พวกนั้นเหมือนเด็กไม่รู้จักโต ตอนเด็ก ๆ พวกเราสามพี่น้องมักจะถูกเด็กคนอื่นในเขตบ้านพักข้าราชการหัวเราะเยาะเพราะเรื่องนี้อยู่บ่อย ๆ”
“ถ้าเธอว่างจนไม่มีอะไรทำ จะออกไปหางานทำก็ยังได้ ดูอย่างน้าหวังข้างบ้านสิ ไปทำงานที่ห้องสมุด เงินเดือนไม่สูง แต่ก็ยังถือว่าเป็นงานเป็นการ”
หากคำพูดเหล่านี้ลอยเข้าหูมารดาไป๋ ไม่รู้ว่าจะต้องเสียใจปานใด