ตอนที่ 225 กวาดสุสาน

เมื่อได้ยินการกู้คืนชื่อเสียงที่มาช้าเกินไปนี้ ไช่จินฮวาก็ไม่อาจกลั้นไว้ได้อีก น้ำตาไหลร่วงเผาะ ๆ ความเจ็บปวดในทรวงอกบีบรัดจนเธอแทบจะหมดลมหายใจ

ตาแก่เจียงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน สีหน้าซีดเผือดราวกับเศษผ้าเก่าผืนหนึ่ง

สองสามีภรรยาชราประคองซึ่งกันและกัน ซึมซับพละกำลังของอีกฝ่าย ราวกับกำลังบอกเล่าถึงหยาดเลือดและหยดน้ำตาที่ยากจะเอื้อนเอ่ยตลอดสิบปีที่ผ่านมา รวมถึงน้ำหนักอันยากจะแบกรับในชั่วเวลานี้อย่างเงียบงัน

หม่านหม่านกับเซี่ยเซี่ยเดี๋ยวก็มองแม่ เดี๋ยวก็มองย่าทวด ขอบตาก็เริ่มแดงก่ำขึ้นมาเช่นกัน

พวกเขาไม่เคยพบหน้าปู่กับย่ามาก่อน ทว่าทุกครั้งที่ถึงวันครบรอบวันเสียชีวิต แม่คนนั้นก็จะขังตัวเองไว้ในห้อง

วัยเยาว์แค่นี้ยังไม่เข้าใจว่าวีรชนผู้พลีชีพคืออะไรกัน รู้เพียงว่าปู่กับย่าไม่อยู่แล้ว และนับแต่นี้ไป แม่ก็ไม่มีพ่อกับแม่อีกต่อไป

หัวเล็ก ๆ ของหม่านหม่านและน้องสาวแนบอยู่กับบานประตู ฟังเสียงสะอื้นไห้ที่อัดอั้นดังเล็ดลอดออกมา พลางกุมมือกันแน่น