กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครืน——
รถเพิ่งจะแล่นเข้าสู่เขตโรงงานของโรงงานสิ่งทอ ท้องฟ้าก็เทฝนตกหนักลงมาโดยไร้สัญญาณเตือน
เสียงฝนตกถี่กระชั้นและเหนอะหนะ ช่างเหมือนกับกลางคืนที่ไม่รู้จบเมื่อสิบปีก่อนคืนนั้นเหลือเกิน มันดังกึกก้องจนหัวใจของผู้คนสั่นสะท้าน
สองฟากฝั่งถนนเต็มไปด้วยผู้คนที่ยืนเรียงราย
ไม่มีความเอะอะโวยวาย และไม่มีการสนทนาใด ๆ
เจียงหนิงหนิงมองผ่านกระจกหน้ารถเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยทีละหน้า ครอบครัวของป้าจูก็อยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน
ชุดช่างสีน้ำเงินที่ซักจนซีดขาวรวมตัวกันกลายเป็นผืนทะเลอันเงียบสงบ คราบน้ำมันหล่อลื่นที่เปรอะเปื้อนตรงปลายแขนเสื้อคือเหรียญตราเกียรติยศแห่งการใช้แรงงาน
พวกเขายังตั้งใจติดเข็มกลัดตราโรงงานอันเก่าเมื่อสิบปีก่อนเอาไว้อีกด้วย