ตอนที่ 215 ฟ้าถล่มแล้ว! ฉันถึงจะเป็นผู้รับผิดชอบ

ช่างประจวบเหมาะเสียจริง

เอกสารฝ่ายวางแผนฉบับนี้ถูกยื่นไปตรงหน้าพวกผู้นำพอดิบพอดี

นายอำเภอยิ้มรับเอกสารฝ่ายวางแผนฉบับนั้นมาด้วยเสียงหัวเราะ หึ ๆ แล้วเปิดพลิกดูอย่างละเอียด

ทุกสิ่งช่างราบรื่นเป็นธรรมชาติ ประหนึ่งน้ำไหลถึงที่ย่อมเกิดเป็นลำคลอง

บรรดาผู้นำเดินอยู่ด้านหน้า

คนทั้งกลุ่มเดินตามหลัง มุ่งหน้าไปยังห้องประชุม

เจียงหนิงหนิงกดเสียงต่ำพูดกับไป๋ม่านว่า “ขอโทษด้วยนะหม่านหม่าน ฉันแค่อยากเตรียมพร้อมย่อมไร้กังวล แต่ตอนนี้กลับแย่งผลงานของเธอไปเสียแล้ว”

พูดจบ เธอก็ชะงักไปกะทันหัน

คำพูดนี้ทำไมฟังดูแล้วเหมือนคำพูดมารยาหญิงจัง

ไป๋ม่านสับสนงุนงงไปหมด เอ่ยถามกลับด้วยความสงสัยว่า “หนิงหนิงเธอพูดเรื่องอะไรน่ะ ผลงานอะไรกัน”