ตอนที่ 193 หานป๋ออวี่

เขาพยายามเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างยากลำบาก แล้วพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในโรงพยาบาล

ความทรงจำสุดท้ายหยุดชะงักลงหลังจากพลัดตกลงไปในห้องส้วม

หานป๋ออวี่อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขมขื่น ช่างไร้สาระสิ้นดี เขาถึงกับฝันว่ามีเด็กน้อยน่ารักน่าเอ็นดูผุดผ่องดั่งหิมะคนหนึ่งมาช่วยชีวิตตนไว้

แถมเด็กคนนั้นยังหน้าตาคล้ายกับตัวเองตอนเด็ก ๆ มากอีกด้วย

หากตอนนั้นไม่ทำเด็กหายไป ป่านนี้หลานชายก็คงจะโตขนาดนี้แล้วใช่ไหม

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หัวใจของหานป๋ออวี่ก็เจ็บแปลบขึ้นมาเป็นระลอก ๆ จึงดิ้นรนจะลุกขึ้นทันที

ไม่รู้ว่าหมดสติไปกี่วันแล้ว เขาต้องไปดูภรรยาเสียหน่อย

มือข้างหนึ่งกดเขาให้นอนลงตามเดิม “ดีจริง ๆ ศาสตราจารย์หานในที่สุดคุณก็ฟื้นแล้ว ตอนนี้ร่างกายของคุณอ่อนแอมาก ได้โปรดอย่าขยับตัวตามใจชอบนะครับ ผมจะไปเรียกหมอมาเดี๋ยวนี้”