ตอนที่ 192 วางยา

สิบนาทีต่อมา

เจียงหนิงหนิงเดินออกจากบ้านไม้ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นฮั่วตงหลินยืนอยู่ห่างออกไปสองเมตร

แม้จะแค่ยืนรอเธอ แต่ท่ายืนทหารยังคงเหยียดตรงดั่งต้นสน

เบื้องหน้าเขา ฮั่วเจี้ยนจวินกับเจียงเหล่าซานไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ศัตรูหัวใจคู่นี้ที่ต่างฝ่ายต่างดูตัวแล้วเกลียดขี้หน้ากัน เวลานี้กลับหดคอทำตัวเป็นนกคุ่มเหมือนนัดกันไว้

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ฮั่วตงหลินสาวเท้ายาวก้าวเข้ามาจับมือเธอ “เธอคุยอะไรกันกับคุณ”

อีกสองคนมองตาละห้อยข้ามมา

เจียงหนิงหนิงถอนหายใจ “เรื่องนี้อย่างไรก็ไม่น่าดู ร่างกายเธอไม่สะดวก จึงไหว้วานให้ฉันช่วยไปลากับหัวหน้ากองการผลิต”

“สวะมนุษย์!”

เจียงเหล่าซานกัดฟันแน่น ซัดหมัดเดียวเข้าที่สันจมูกของฮั่วเจี้ยนจวิน ต่อยจนจมูกเขาเบี้ยวไปเลย