กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อนึกถึงคนทางฝั่งตระกูลฮั่ว ใบหน้าเล็ก ๆ ของหม่านหม่านก็เต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม คิ้วบาง ๆ ขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นปม
เซี่ยเซี่ยเบะปากเล็ก ๆ พลอยถอนหายใจตามพี่ชายไปด้วย “คงไม่ถึงขั้นทำให้ปู่สมองมีปัญหาไปด้วยหรอกมั้งคะ”
“ไม่ได้!” หม่านหม่านปฏิเสธทันควัน “บ้านผู้เฒ่าฮั่วต้องมีแรงงานแบกหามคอยหาเงินสักคนสิ ไม่อย่างนั้นถ้าต้องพึ่งพ่อกับแม่เลี้ยงดูทั้งหมดจะทำยังไงล่ะ”
นี่ก็ไม่ได้ นั่นก็ไม่ได้
เจ้าตัวน้อยทั้งสองพองแก้มป่อง ราวกับลูกกบสองตัวที่กำลังโมโห
“ถ้าใช้ของขวัญจรวดส่งปู่กับย่าออกไปนอกโลกได้ก็คงดีสินะ” เซี่ยเซี่ยกำหมัดน้อย ๆ แน่น
เด็ก ๆ มักมีความคิดเพ้อฝันหลุดโลกมากมายเช่นนี้เสมอ เจียงหนิงหนิงรู้สึกอยากขำอยู่บ้าง จึงจูงมือพวกเขาเดินมุ่งหน้าไปยังท่าเรือ