กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คำพูดประโยคเดียว ทำเอาทั้งสองคนหน้าเปลี่ยนสีไปพร้อมกัน
เจียงหนิงหนิงไม่เปิดโอกาสให้ทั้งสองคนได้สมคบให้การหรือแก้ตัวเลยแม้แต่น้อย ยังคงทำลายแนวป้องกันทางจิตใจของพวกเขาต่อไป “การใส่ร้ายและให้ที่กำบังผู้ผิด ก็ต้องถูกพิพากษาจำคุกเหมือนกัน”
พิพากษาจำคุกเหรอ?
รปภ. สะดุ้งโหยงขึ้นมาทันที ชั่วพริบตาก็ไม่เอาด้วยแล้ว สบโอกาสเหมาะคิดจะเผ่นหนี “ในเมื่อทั้งสองคนพูดคุยเรื่องแต่งงานกันแล้ว เป็นสามีภรรยากัน คำชี้แจงสำนึกผิดก็ไม่ต้องเขียนแล้ว”
ทิ้งคำพูดไว้อย่างเร่งรีบประโยคหนึ่ง เขาก็วิ่งแน่บตรงไปยังริมประตู
“แย่แล้ว!”
หม่านหม่านยกมือกระทุ้งแขนฮั่วตงหลิน พอเห็นรปภ. หนีไปถึงริมประตูแล้วแต่พ่อตัวเองยังไม่ขยับ ก็ร้อนใจจนลิ้นพันกัน “พ่อเสือดำ ลุยสิ! หล่อนทำผิดแล้วกลัวความผิดจนจะหนีแล้ว”
ฮั่วตงหลินถึงกับหน้าชาไร้ความรู้สึก “...”
สถานีตำรวจ